خبر   
رهنمودها   
بیانیه ها   
همایش ها   
برنامه ها   
مطالب مفید   
مهم   
سایت ها مراجع اعظام و مراکز شیعی   

گستردگی آزمایش و امتحان الهی در کلام امام خمینی
گستردگی آزمایش و امتحان الهی در کلام امام خمینی
جمله معروف امام خمینی رحمه‌الله علیه که فرمودند: «عالم محضر خداست، در محضر خدا معصیت نکنید» برگرفته از شناخت عمیق توحیدی و علمی آن یگانه دوران بود و براساس همین شناخت بود که همگان را در معرض آزمایش و امتحان گسترده الهی می‌دانستند و علاوه بر آحاد ملت، مسئولان و کارگزاران کشور را بیش از دیگران به این حقیقت سفارش می‌کردند، چرا که اخلاق مدیریت بخصوص در سطح کلان سیاسی که مرتبه بالای آن حکومت و زمامداری است ظاهر می‌شود و مقاماتی که بر مسند ریاست می‌نشینند، آزمایش و امتحان الهی بیش از دیگران درباره آنان عینیت و ظهور پیدا می‌کند.
از دید امام خمینی امتحان الهی برای مقامات و کارگزاران کشور به آن جهت سخت‌تر و دقیق‌تر است که جان و مال و ناموس و آبروی مردم و حتی دین مردم و مسلمانان به دست آنها سپرده می‌شود و انبوه ثروت‌های ملی و امکانات عمومی و مراکز حساس کشور در ید قدرت آنها قرار می‌گیرد و به همین جهت مراقبت برای آنکه دچار لغزشی هر چند کوچک نشدن از اهمیت بسزایی برخوردار است.
آنچه پیش رو دارید، گوشه‌ای از رهنمودهای حضرت امام خمینی استاد بزرگ اخلاق و طبیب نفوس درباره گستردگی آزمایش و امتحان الهی است که تعمق و تفکر در کلام آن عارف کامل بلاشک می‌تواند راهگشای بسیاری از گرفتاری‌های امروز جامعه مسلمانان باشد.
مبتلا بودن همه به امتحانات الهی
باید عرض کنم که ما و شما و همه اهل دنیا همه برادران ایرانی ما در معرض امتحان هستیم. یعنی مکلفی نیست در عالم که تحت آزمایش خدا و امتحان او نباشد. ما امروز درباره خودمان و مسئولین کشور خودمان و ملت محترم خودمان عرض می‏کنیم، هر کس در هرمقامی‏که هست و هر مسئولیتی که دارد همان مقام و همان مسئولیت امتحان اوست. امتحان مثلا رئیس محترم جمهور، همان ریاست جمهورش است که آیا در این مقامی‏که هست چه می‏کند، افکار او چیست، اخلاق او در این زمینه چیست و اعمال او چیست و حتی خطرات قلب چیست، چیزهایی که در قلبش عبور می‏کند و می‏گذرد اینها چیست و همین‌طور تمام مسئولین، مجلسیها، آنهایی که در مجلس هستند، آنها هم همان کرسی مجلس محل امتحان آنهاست که اینها در این کرسی که نشسته‏اند افکارشان چی هست و اقوالشان چی هست و آرائشان چی هست، و آیا این کرسی، کرسی اسلامی‏است و برای اسلام است یا اینکه این طور نیست. در همان جا محل آزمایش است. و همین‌طور دولت محل آزمایش‏اش در همان وزارتخانه‏ای است که هست، در همان جایی که نخست‌وزیر هست و اهل ادارات در همان ادارات خودشان مرکز امتحان آنهاست. و ارتشیها در مقام قدرت ارتشیشان امتحان می‏شوند، محل امتحانشان همان محلی است که به فعالیت ارتشی مشغولند و سپاه پاسدارانمان در همان محلی که هستند، قدرت در دستشان آزمایش است، تفنگ در دستشان آزمایش است. و همه کسانی که دارای یک ابزاری هستند برای خدمت، همان ابزار آزمایش آنهاست. و همین‏ها هستند که در آن عالم منعکس می‏کنند اعمال ما را. همان تفنگ منعکس می‏کند اعمال تفنگدار را، و همان مجلس منعکس می‏کند در آن عالم اعمال مجلسی را و همان کارهایی که شما عزیزان انجام می‏دهید و موجب تشکر است، و امیدوارم که مورد نظر خدای تبارک و تعالی و تایید او باشد، در همین جا که هستید در تحت آزمایش هستید و اعمالتان منعکس می‏شود. باید توجه کنید که این چیزهایی که منعکس می‏شود یک وقت خدای نخواسته چیزی نباشد که آن روز که منعکس شد در آنجا و شما او را دیدید موجب سرافکندگی باشد. الآن ایران از همه جا به نظر می‏رسد که اهالی ایران از همه جا بیشتر مورد آزمایش‏اند. اهالی ایران از یک رژیمی که همه می‏دانید چکاره بود، با قدرت ملت و دستهای گره کرده مشت‏های گره کرده، در حالی که ابزاری در دست نداشت آن وقت، با فریاد، آن رژیم را از بین برد، و با همان فریادها دست امریکا را و سایر قدرتها را از کشور خودش قطع کرد که امروز کشور شما دست خودتان است. نه یک کسی بالای سر شماست که بخواهد به شما حکومت کند، نه مستشاری از کشورهای دیگر دارید و نه کارشناسان.
مسئولیت همگانی در خدمت به کشور و اصلاح امور
همه چیز دست خود شماست و مسئول خود شمایید. در رژیم سابق ملت می‏گفت خوب، من چه کنم، به دست من چیزی نیست، اگر سوال می‏شد. امروز که همه چیز در دست خود شماهاست دیگر این عذر پذیرفته نیست که من چه کنم. هر کس در هر محلی که هست، آن کسی که در یک اداره ایستاده است و برای رفت و آمد مردم راه می‏دهد یا کارهای دیگر انجام می‏دهد، با آن کسی که در اداره روی صندلی نشسته است و مردم به او مراجعه می‏کنند و آن کسی که در جبهه دارد جنگ می‏کند، و آن کسی که در پشت جبهه هست و خدمت می‏کند، و آن بازاری که در بازار مشغول کسب و تجارت هست، و آن کارمند که در ادارات مشغول فعالیت هستند، و آن دهقان‏ها که در محل کشاورزی مشغول خدمت هستند، و آنهایی که در کارخانه‏ها مشغول فعالیت هستند، و تمام قشرهایی که در این کشور تصور بکنید، تمام اینها، از مقدرات این مملکت سوال می‏کنند از شما. کسی گمان نکند که خوب من بازاری هستم،نمی‏توانم. من یک اداری جزء هستم، من یک کارمند ضعیف هستم. فرق ما بین هیچ یک از شماها نیست در این معنا. هر کس آن محلی که هست همان محل، محل آزمایش‌اش است. آن کارمند جزئی که یک کار جزئی انجام می‏دهد آن کار جزئی آزمایش اوست. آیا این کاری که دست اوست انجام چطور می‏دهد؟ با کسانی که به او در همین جزئی مراجعت می‏کنند چه رفتار می‏کند؟ آیا قصدش از این شیطان است یا قصدش خداست؟ این مسئله استثنا ندارد. انبیا هم مورد آزمایش‏اند. یعنی هر کس در این دنیا پا گذاشت و مکلف بود به تکلیفی، این آزمایش می‏شود و گمان نکند که من این کار را که می‏کنم کسینمی‏بیند. این کاری که می‏کنید خود این کار منعکس می‏شود. خدای تبارک و تعالی در محضرش واقع می‏شود. ملائکه‌الله موکل هستند بر این فرد. باید ما فکر کنیم که چه باید بکنیم که از زیر بار مسئولیت خارج بشویم. مائی که امروز مقدرات مملکتمان به دست خودمان افتاده است همه‏مان مسئولیم، کسی نیست که مسئول نباشد، همه هستیم. ببینیم که باید چه کار بکنیم که این مسئولیتی که به عهده ماست به طوری انجام بدهیم که فردا پیش خدای تبارک و تعالی و پیش انبیای خدا خجلت زده نباشیم و آبرومند باشیم. آن این است که هرکس در هر کاری مشغول است او را خوب انجام بدهد. فرض کنید خدای نخواسته، همه افراد کشور خلاف می‏کنند، شما یک نفر کار خوب بکن. هرکسی فکر خودش باشد. هر کسی خودش مسئول کارهای خودش است، هیچ کسی مسئول کار دیگری نیست. او کار را می‏گوید و مواظبت هم می‏کند، اما هیچ کسنمی‏تواند که عمق کارهای شما را بفهمد چه جوری است، لکن در محضر خداست. آنهایی که در هر جا خدمت می‏کنند توجه کنند که خدای تبارک و تعالی و ملائکه‏ای که از طرف خدا موکل هستند مواظب هستند. همین موجهایی که در دنیا از حرف شما، از عمل شما منعکس می‏شود، همینها فردا پیش شما شهادت می‏دهند. باید توجه بکنید به اینکه مسئولیت بزرگ است. مثلاً کسانی که در جبهه هستند و در جبهه خدمت می‏کنند، اینها گروههای مختلف هستند. ارتشی هست. ژاندارمری هست. پاسدار هست. بسیجی هست. عشایری هست. شهربانی هست. از همه قشرها در آنجا خدمت می‏کنند. مردم عادی هم می‏روند خدمت می‏کنند. اینها مواظب باشند که همین جا محل امتحان آنهاست که آیا اینهایی که دارند فعالیت می‏کنند و می‏خواهند کشور خودشان را نجات بدهند و دفاع کنند از کشور خودشان، آیااینها باهم هماهنگ هستند، یا هر که می‏خواهد برای خودش کار بکند؟ آیا برای خدا کار می‏کنند یابرای خودشان؟ اگر ملاحظه کردند که میل دارند که این گروه خودشان قدرت داشته باشد قدرت در دست بگیرد نه گروه دیگر، بدانند که عملشان شیطانی است، شهادت شان هم اجر ندارد. و اگر دیدند که برای خدا دارند کار می‏کنند، برای خدا کار کردن اینجا معلوم می‏شود که آن کسی که سپاهی است نکشد طرف سپاه همه چیز را. و آن کسی که ارتشی است نکشد طرف ارتش همه چیز را و هکذا دیگران. همه با هم برای خدا و برای نجات ملت و برای نجات کشور به پیش بروند. فرق نکند که این طایفه باشد یا آن طایفه باشد. مقصد عمده است. انبیا این طور بودند. اولیای خدا این طور بودند. کار برای خداست به دست شما انجام بگیرد، گرفته است، به دست من انجام بگیرد، گرفته است، در دست دیگری، گرفته است. اگر ارتش و سپاه و بسیج و سایر قوای مسلح این طور افکارشان باشد پیروزند یعنی، هم در جبهه‏ها پیروزند و هم پیش خدای تبارک و تعالی افتخارمندند و شما از آنجا که بیایید پایین، هر جا بروید همین است مسئله.
تلاش برای استقلال کشور با انگیزه الهی
اگر بخواهید کشور شما یک کشور مستقلی باشد، یک کشوری باشد که دیگران نتوانند در آن دخالت بکنند از خودتان باید شروع کنید. تمام خوف‏ها و ترسهایی که انسان دارد از دشمن برای این است که، خودش را می‏بیند. چنانچه دید که خدا هست در کار، برای خدا دارد کار می‏کند نمی‏ترسد، برای اینکه، مقدرات دست اوست. گمان نکنید که شما خودتان می‏توانید یک کاری انجام بدهید، شما آن هستید که اگر یک مگس بیاید آزارتان بدهد شب نمی‏توانید بخوابید، یا روزنمی‏توانید آرام بگیرید، اگر یک پشه در شب بیاید نمی‏گذارد شما آرام بگیرید. شما آن‏کس هستید که اگر یک عنکبوت بیاید، حمله به شما بکند می‏ترسید. شما آن کس هستید که اگر یک گنجشک از شما یک چیزی بردارد برود قدرت ندارید از او پس بگیرید. همه عجز است، همه فقر است، هر چی هست از اوست، از خداست. این استقلالی که خدا داده به ما اگر عنایت او نبود کی می‏توانستیم ما این کار را بکنیم؟ چطور ما می‏توانستیم در مقابل این آشوب دنیا و این قدرتهای شیطانی دنیا یک همچو رژیمی را که همه دنبال این بودند که حفظش بکنند، اگر عنایت خدا نبود، شما با کدام قدرت می‏توانستید این کار را بکنید؟ اگر عنایات خدا و توفیق خدا نبود شما هم چطور می‏توانستید ـ دست ـ امریکایی که دنیا را دارد می‏بلعد از کشورتان بیرونش کنید؟ از قراری که شنیدم رئیس‌جمهور امریکا گفته است که ایران ما را تحقیر کرد. این اول کار است، ایران تا آخر شما را تحقیر خواهد کرد. اگر عنایات خدا نبود شما چطور می‏توانستید یک قدرتی را که امروز آن طور وضعیت را دارد و آن طور جهازات را دارد و در همه دنیا ریشه کرده است چطور می‏توانستید او را دستش را کوتاه کنید؟ این قدرت خداست، این عنایات خداست، غافل از این نباشید. اگر عنایات خدا نبود چطور شما یک نمونه در دنیا بودید که فقط شما الآن در دنیا هستید که می‏گویید نه شرقی، نه غربی و واقعاًهم این طوری است. ادعا ممکن است کسی بکند اما همه می‏دانند نیست این طور. اگر عنایت خدا نبود کی می‏توانست که یک همچو کاری را بکند که در دنیا نظیر ندارد و نشده است؟ اینها عنایت خداست. این عنایت خدا را حفظ کنید و حفظش به این است که این کشوری را که به شما داده به آن خدمت کنید.
لزوم اتکا به خود و قطع امید از بیگانگان
امروز کشور ما احتیاج به خیلی مسائل دارد و دیگران مسائل شما را ابداً حل نمی‏کنند، بلکه برخلافش می‏کنند. مسائل خودتان را خودتان باید حل بکنید. این نعمتی که برای شما پیش آمده است، نعمت آزادی که پیش آمده است، نعمتی که نمی‏تواند یک قدرتی الآن به شما بگوید که بالای چشمت ابرو، این را حفظش کنید. این یک نعمت الهی است، دیگران ندارند این را. دیگران یا تحت سلطه شرق‏اند یا تحت سلطه غرب‏اند. شما این طور نیست برایتان الآن. این را باید حفظش بکنید، حفظش به دست خود شما باید بشود. یک کشوری که انقلاب کرده است و تازه متولد شده است، انقلاب وضعش این است که به هم خوردگی باشد. انقلاب وضعش این است که کمبود داشته باشد، انقلاب وضعش این است که مثلاً قحطی باشد. انقلابات دنیا این جور نبودند که مثل ایران باشند که به مجردی که انقلاب کردند درها را باز کردند هر که بیاید هر که برود. به مجردی که انقلاب کردند رفتند دنبال اینکه یک دولتی تشکیل بدهند ومجلسی و چه و چه و چه، به فوریت، کجا می‏توانستند این کارها را بکنند؟ اینها روی عنایات خداست که به شما عنایت کرده است. یک کشوری که الآن مبتلای به جنگ است آن هم نه جنگ با یک دولت پوسیده‏ای مثل صدام، جنگ با همه، همه قدرتها دنبال این‏اند که او را دستش را بگیرند و نجات بدهند ونمی‏توانند هم. یک همچو جنگی، الآن شما جنگ با دنیا دارید. همه تبلیغات بر ضد شما هست، همه سلاح‏ها را به او می‏دهند، همه پولها را به او می‏دهند و او را تجهیز می‏کنند و شما خودتانید. خودتان هستید و اتکال به خدا. این خداست که شما را حفظ کرده است، و شمایید که الآن مسئولیتتان زیاد است.
تحمل زحمات در حفظ انقلاب و ارزشهای انسانی
اینکه می‏گویم ایران از همه جا بیشتر مسئولیت دارد برای همین است که ایران از همه جا بیشتر مورد عنایت خدا واقع شده است. کجاست که بگوید من مستقلم، نه شرق و نه غرب، هر دو را کنار بگذارد؟ و این شما هستید. وقتی شما هستید و می‏دانید که انقلاب‏ها کمبود دارد، انقلاب‏ها زحمت دارد، بخواهید آدم باشید باید زحمت بکشید، بخواهید ارزش انسانی خودتان را حفظ کنید زحمت دارد. نمی‏شود که انسان تو خانه‏اش بنشیند و ارزشهای انسانی‏اش محفوظ باشد. هرکس تو خانه می‏نشیند و اعتزال[1] می‏کند توسری هم می‏خورد، لکننمی‏فهمد که دیگر آدم نیست. شمایی که می‏خواهید آدم بشوید زحمت دارد آدم شدن. می‏خواهید سرفراز در دنیا باشید این زحمت دارد؛ بیخود نمی‏شود، اگر نوکری آنها را بکنید دیگر ارزش ندارید، یک پول هم ارزش ندارید. اگر بخواهید از تحت سلطه همه بیرون بروید و خودتان باشید این ارزش دارد، یک ارزش انسانی است، یک شرافت انسانی است، این زحمت دارد، این گرانی دارد، این کمبودی دارد، این جهاد دارد، این دفاع دارد، این شهادت دارد، این برای ارزش انسانی است. همین است که انبیا برای او کار کردند. همین است که امام حسین برای او کشته شد. اگر آن هم فکر می‏کرد که زحمت دارد، اصحاب او هم با آن کمی فکر می‏کردند زحمت دارد، که‏توانستند یک همچو انقلابی را بجا بیاورند که تا حالا هم اثرش باقی مانده است. ولی وقتی برای خدا شد، زحمت کم می‏شود. الآن انسان می‏بیند که جوانهایی هستند، من زیاد به اینها بر می‏خورم، جوانهایی هستند که می‏آیند گریه می‏کنند که ما می‏خواهیم برویم به جبههنمی‏گذارند برویم. همین پریروز یا دیروز بود که یک جوانی آمده بود، گفت دوتا برادرم کشته شده، خودم می‏خواهم بروم. گفتم جوان، تو کافی است، آنها رفتند دیگر بس است، شروع کرد گریه کردن. خوب یک همچو[معنویتی]، این جز به عنایت خدا نمی‏شود. یک معنویتی است که غیر از عنایت خدانمی‏تواند این معنویت را برای کسی ایجاد کند. آنهایی که نشسته‏اند کنار و می‏خوابند و می‏خورند و زندگی حیوانی دارند و نق می‏زنند به این کشور، آنها یک قدری توجه بکنند، از خواب بیدار بشوند. آنهایی که هی نق می‏زنند که اینجاش چه جوری است، آنجاش چه جوری است، آنجاش چه جوری، اینها نمی‏فهمند که ما در چه حالی هستیم. آنها می‏خواهند که شب بخوابیم صبح که پا شدیم همه اداراتمان درست باشد و همه مملکتمان درست باشد و کشاورزی مان درست باشد و نمی‏دانم چی. ونمی‏دانند ما در چه حالی هستیم الآن. ما در حال جنگیم. ما در حال محاصره اقتصادی هستیم. ما در حالی هستیم که امریکا علناً دارد مخالفت می‏کند و جنگ افروزی دارد می‏کند با ما، و ما اعتنا هم به او نداریم. باید بفهمیم که وضعیت ما امروز این است که این وضعیت مشکلات دارد. این وضعیت به این زودی درست نمی‏شود. لکن می‏شود، صبر می‏خواهد. آنی که تا حالا شده است یک اعجازی است که در دنیا نظیر نداشته است. شما در طول تاریخ اگر ملاحظه کنید، نظیر نداشته است این وضعی که الآن ایران دارد. این حالی که در جوانهای ما پیدا شده است، در طول تاریخ نظیر نداشته، الاّ اولیای خدا. و ما امروز ابتلا به این قدرتها داریم. و این جنگ را ما باید با پیروزی بزودی تمام کنیم. و این به این است که جوانهای ما بروند دنبال جنگ. جوانهای ما این طور نباشد که بگویند تمام شد و رفت سراغ کارش. خیر، تمام نشده، امریکا دنبال کار است. الآن امریکا به میدان آمده. البته میدانی که او می‏آید، آن میدان صحیحی نیست. آن برای انتخاباتی که حالا می‏خواهد بشود، از این حرفها زیاد می‏زند. لکن ما باید توجه بکنیم که سر و کارمان با یک جنگی است که سرنوشت یک ملت را این درست می‏کند. و باید هر چه زودتر این را تمام کنیم. و این، به این است که جوانهای ما بروند به جبهه‏ها، ننشینند که، این طور نباشد که بنشینند که دیگران برایشان کار کنند. همه‏مان مسئول هستیم. و من امیدوارم که خداوند به همه شما توفیق بدهد و همه شما را در راه خدا، در راه خودش هدایت کند. و همه ما را توفیق این بدهد که به این ملتی که در طول تاریخ در زحمت بوده و در طول تاریخ در محنت بوده و زیر بار دیگران بوده، نجات بدهیم و خدمت کنیم به این ملت.
والسلام علیکم و رحمه اللّه‏
پاورقی:
1 ـ گوشه‏گیری.
* ما که امروز مقدرات مملکتمان به دست خودمان افتاده است همه‌مان مسئولیم، کسی نیست که مسنول نباشد، همه هستیم. ببینیم که باید چه کار بکنیم که فردا پیش خدای تبارک و تعالی و پیش انبیای خدا خجلت‌زده نباشیم و آبرومند باشیم
* تمام خوف‌ها و ترس‌هایی که انسان دارد از دشمن برای این است که خودش را می‌بیند. چنانچه دید که خدا هست در کار، برای خدا دارد کار می‌کند نمی‌ترسد
* اینکه می‌گویم ایران از همه جا بیشتر مسئولیت دارد برای همین است که ایران از همه جا بیشتر مورد عنایت خدا واقع شده است


  نظر شما:
نام:
پست الکترونيک:
وب سايت / وب لاگ
نظر: